όχι

Με το πιστόλι στον κρόταφο, κυριολεκτικά, καθώς οι ρώσοι μαφιόζοι που έχουν παρκάρει τα φράγκα τους στην Κύπρο δεν αστειεύονται, οι κύπριοι εθνοπατέρες απέρριψαν την πρόταση της Ε.E. για κούρεμα των καταθέσεων και διάσωση των ήδη χρεοκοπημένων κυπριακών τραπεζών. Η εξόχως ορθολογική και κατά βάση ανθρώπινη αυτή απόφαση επισκιάστηκε από το γνώριμο νεοελληνικό παραλήρημα λαϊκισμού και μεγαλομανίας. Ετσι, τόσο στην Κύπρο όσο και στην μητέρα πατρίδα, πολύς λόγος γίνεται για το ηχηρό, περήφανο "όχι" των κυπραίων αδελφών στις επιβουλές της Madamme Merkel και τα ανίερα σχέδια των γνωστών διεθνών συνωμοτών (αμερικανο-εβραιοι, μασόνοι, ΔουΝουΤου, λέσχη Χάμπουργκερ κλπ) να καθυποτάξουν τον αδάμαστο κυπριακό ελληνισμό με απώτερο στόχο ν'αρπάξουν τα αμύθητα πλούτη (πετρέλαιο, φυσικό αέριο) που κρύβει βαθιά μέσα της η τυραννισμένη κυπριακή γης. Το διαρκές παραμύθιασμα λειτουργεί μεν εκτονωτικά και εμψυχωτικά αλλά επί της ουσίας αντιπαρέρχεται την αμείλικτη πραγματικότητα: ότι το μοντέλο ανάπτυξης που βασίστηκε στον υπερκατανάλωση αγαθών που δεν παράγονται εγχωρίως εξέπνευσε με το που τελείωσαν τα εύκολα δανεικά, η δε παραγωγή υπηρεσιών (χρηματοοικονομικών, τουριστικών) ευαίσθητων σε εξωγενείς παράγοντες προϋποθέτει ξεκάθαρες επιλογές, μία από τις οποίες είναι βεβαίως τα παρακάλια για περισσότερα λεφτά από ρώσους, καταριανούς και άλλους "επενδυτές", ενώ μία άλλη είναι η συνειδητή συμμετοχή σε υπερεθνικούς σχηματισμούς, όπως η Ε.Ε., όμως με τη δέουσα σοβαρότητα και με γνώμονα την οικοδόμηση μίας όσο το δυνατόν πιο βιώσιμης οικονομίας, χωρίς σπέκουλες, φούσκες και αέρα κοπανιστό.

dead man walking

Με μικτά συναισθήματα υπεδέχθησαν οι ιθαγενείς το νέο έτος. Η κατανοητή ανασφάλεια που προκαλεί το άδηλο μέλλον δίνει σιγά-σιγά τη θέση της στη σιγουριά που μεταδίδει η στιβαρή ηγεσία του αρχηγού της τρικομματικής κυβέρνησης ο οποίος ευθύς μόλις πέτυχε την αποδέσμευση της δόσης άρχισε να εξοφλεί λογαριασμούς. Ετσι άμεση προτεραιότητα δόθηκε στην εξόφληση των εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων που εκκρεμούν ήδη από το 2009, την εκταμίευση της γ' δόσης της επιχορήγησης στα κοινοβουλευτικά κόμματα με βάση τα νούμερα που έπιασαν στις εκλογές του 2009 και την καταβολή αποζημιώσεων στους μονίμως αναξιοπαθούντες αγρότες.

Συγκεκριμένα η ΝΔ θα λάβει 2.429.469 ευρώ, το ΠΑΣΟΚ μολονότι πρόσφατες δημοσκοπήσεις το δείχνουν στο ιλιγγιώδες ποσοστό του 5% 3.107.705 ευρώ, ο ήδη νεκρός Καρατζαφέρης 622.748, οι αποτυχημένοι μπίζνεσμεν του Κ.Κ. 746.737, ενώ ο αντιμνημονιακός Σύρριζα θα ξεκοκαλίσει 556.005 ευρώ από τα λεφτά της κακιάς της Τρόϊκας. Σε ερωτήσεις με θέμα ακριβώς αυτόν τον περίεργο ετεροχρονισμό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επεσήμανε απλώς ότι και οι πολίτες αυτές τις ημέρες εξοφλούν το ΕΤΑΚ του 2009 και τον ΦΑΠ του 2010 υπονοώντας προφανώς ότι εάν το πόπολο ήταν πιο εντάξει στις υποχρεώσεις του, τότε ίσως να μην έφταναν τα πράγματα στο σημερινό, οριακό σημείο.

Χαμός στο ίσιωμα

Υπό διάλυση φέρεται το νεότευκτο κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, ένας προσωπαγής σχηματισμός με ιδρυτικά μέλη διάφορους ελληνοπαράφρονες με προέλευση κυρίως από το κόμμα της Ν.Δ. απ'όπου απεχώρησαν μόλις προ ολίγων μηνών καταγγέλοντας τον νυν πρωθυπουργό για την τρελή κωλοτούμπα στο θέμα του μνημονίου. Επιφανή στελέχη όπως ο κρατικοσυνδικαλιστής Γ. Μανώλης κατηγορούν τον Πάνο Καμμένο για υπόγειες συνεννοήσεις με σκοπό τη συμμετοχή του στην συγκυβέρνηση της κακιάς της Τρόϊκας από το πιασάρικο πόστο του υπουργού Υπερτιμημένων και Αχρηστων Εξοπλισμών αλλά και για ύποπτα φλερτ με την παλαβή αριστερά. Αλλοι, όπως ο κ. Ζώης, έκαναν λόγο για χάος και πολυγλωσσία προκαλώντας τον αρχηγό, ο οποίος σύμφωνα με αξιόπιστες δημοσιογραφικές πληροφορίες έχει ήδη εξασφαλίσει την καίρια στήριξη των κ.κ. Χαϊκάλη και Κουϊκ, να απαντήσει με σκληρή γλώσσα ομιλώντας για αποστασία και προτρέποντας όλους όσους διαφωνούν μαζί του να επιστρέψουν "στα μαντριά τους". Και είναι πράγματι πολύ πιθανό να συμβεί κάτι τέτοιο καθώς είναι γνωστό ότι ο Τόνης αρέσκεται να ψωνίζει από τα καλάθια.

μπάζα και σκύβαλα

«Αμεση άρση των άδικων φορολογικών βαρών από τα λαϊκά στρώματα που αιμορραγούν»,  να χτυπηθεί «η πλουτοκρατία και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που θησαυρίζουν εις βάρος των Ελλήνων» και «οι μεγαλοκαρχαρίες που οφείλουν εκατομμύρια στο δημόσιο να πηγαίνουν στη φυλακή και όχι να συλλαμβάνονται εικονικά για λόγους εντυπωσιασμού» ζητάει με ανακοίνωση του κόμμα που συμμετέχει στο κοινοβούλιο και το οποίο, σημειωτέον, δεν είναι το Κ.Κ.Ε.

Μολονότι διανύουμε την κρισιμότερη ίσως περίοδο, από τον Β' παγκόσμιο πόλεμο και ύστερα, για την κοινωνία μας, το ποιόν της και το μέλλον της, αν και η πολύπλευρη αυτή δοκιμασία θα έπρεπε να μάς κάνει πιο στοχαστικούς και προσεκτικούς στις επιλογές μας, να μάς ωθήσει να ξεπεράσουμε τον αφόρητο εγωκεντρισμό μας, να οργανωθούμε μαζικά και να διεκδικήσουμε αυτό που πιστεύουμε ό,τι μάς αξίζει έξω από τα κατεστημένα εξωνημένα κανάλια (κόμματα, συνδικάτα), η εικόνα που εξακολουθεί να παρουσιάζει η Βουλή είναι εντελώς απογοητευτική.

Από τη μία η ανίερη συμμαχία των υποτιθέμενων ευρωπαϊστών που κάνει ό,τι μπορεί για να σαμποτάρει το μνημόνιο και να εξαντλήσει την υπομονή όσων βάζουν πλάτες εδώ και 200 χρόνια για να υπάρχει νεοελληνικό κράτος, από την άλλη μία αξιωματική αντιπολίτευση που επιδιώκει να γίνει η νέα Πασοκαρία, που οραματίζεται συστήματα αποτυχημένα και εγκληματικά. Τον θίασο συμπληρώνουν απόβλητα της οβιδιακής μετάλλαξης του εμπνευστή των γελοιωδέστερου αντιμνημονιακού παροξυσμού και ορισμένοι νοσταλγοί ενός καθεστώτος που εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να δώσει καμία απάντηση στα προβλήματα του σήμερα.

Ενηλικίωση τώρα

Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι απλώς οικονομική. Tα ελλείμματα σε κρατικό προϋπολογισμό και ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών φανερώνουν άλλες πολύ σοβαρότερες παθογένειες: το πελατειακό κράτος-προστάτη και τον κατά βάση παρασιτικό - μεταπρατικό χαρακτήρα της οικονομίας. Ακόμη και εάν οι ξένοι πιστωτές διέγραφαν όλο το χρέος των 300 δισ. ευρώ, με έλλειμμα της τάξεως του 15% του ΑΕΠ θα εδημιουργείτο ξανά σε ελάχιστο χρόνο. Ωστόσο τρία ολόκληρα έτη μετά από το ξέσπασμα της κρίσης η δημόσια συζήτηση εξακολουθεί να περιστρέφεται γύρω από διαδικαστικά ζητήματα το πώς δηλαδή θα παραπλανήσουμε τους ξένους ότι δήθεν προσπαθούμε να βρούμε δαπάνες αξίας 11,5 δισ. ευρώ για να κόψουμε θεωρώντας δεδομένο ότι αυτοί θα συνεχίσουν να στέλνουν χρήματα. Τα ουσιαστικά ζητήματα (φοροκλοπή - φοροδιαφυγή, ανεξέλεγκτες, άχρηστες δημόσιες δαπάνες) και η έλλειψη των μέσων αντιμετώπισης τους (κοινωνική συλλογικότητα, στοιχειώδης σεβασμός για τη δημόσια περιουσία, επαγγελματισμός, άντληση υπερηφάνειας από την τήρηση του καθήκοντος, συναντίληψη του καλώς εννοούμενου δημοσίου συμφέροντος) μάς διαφεύγουν.

Το ξεπέρασμα της κρίσης προϋποθέτει βεβαίως την εμπέδωση ενός στοιχειώδους αισθήματος  δικαιοσύνης. Η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει στην πεπατημένη της προηγούμενης (αναξιοκρατία στους διορισμούς, οριζόντιες περικοπές που θίγουν τους δ/υ που πραγματικά εργάζονται, περαιτέρω φορολόγηση όσων ήδη πληρώνουν). Οι πολίτες πώς απαντούν? Οι μεν ιδιωτικοί υπάλληλοι, όσοι από αυτούς έχουν ακόμη δουλειά, δεν έχουν την πολυτέλεια να χάσουν ούτε ένα μεροκάματο σε διαμαρτυρίες. Οι δε δημόσιοι υπάλληλοι αντί να οργανωθούν έξω και μακρυά από την εξωνημένη ΑΔΕΔΥ προκειμένου να διεκδικήσουν αυτοί οι ίδιοι πρώτοι απ'όλους ουσιαστική αξιολόγηση (ώστε να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι και όσοι μείνουν, να αμείβονται με αξιοπρεπείς μισθούς) ταμπουρώνονται πίσω από προνόμια που θεωρούν θέσφατα: έτσι παρατηρούνται φαινόμενα όπως αυτό των εφοριακών και των τελωνειακών που πετυχαίνουν νομοθετικές εξαιρέσεις από τις περικοπές του υποτιθέμενου "ενιαίου" μισθολογίου και των δικαστικών που επικαλούνται το συνταγματικό τους στάτους για να αντιπαλέψουν μέτρα τα οποία έχουν ήδη κρίνει συνταγματικά για όλους τους άλλους.

Εν κατακλείδι, τα κόμματα που κυβερνούν την Ελλάδα χρωστάνε την ύπαρξη τους στους πελάτες τους. Οποιος αισθάνεται ότι θίγεται επειδή δεν χρωστάει απολύτως τίποτα στα κόμματα, οφείλει να μιλήσει, να οργανωθεί μαζικά και να διεκδικήσει για τον εαυτό του αυτό που θεωρούν οι κακομαθημένοι ως κεκτημένο. Τέρμα η κλάψα. Αν νομίζεις ότι πληρώνεις φόρους μη ανταποδοτικούς, ασχολήσου με τα κοινά για να μπει τέλος στην σπατάλη. Αν είσαι δ/υ και θεωρείς ότι ο εργοδότης σου δεν σε πληρώνει σωστά, βάλε καλά στο μυαλό σου ότι τα δανεικά τελείωσαν και φρόντισε να κάνεις πέρα τους αργόσχολους συναδέλφους σου ή εν πάση περιπτώσει ψάξε βρες αλλού δουλειά. Αλλά ό,τι και να κάνεις, σταμάτα επιτέλους να γκρινιάζεις και να κάνεις τη ζωή των άλλων πιο δύσκολη απ'ό,τι ήδη είναι.

ήρωες με το στανιό

Το έπος του 1940 καταλαμβάνει δικαιωματικά ιδιαίτερη θέση στην νεότερη ιστορία, όχι μόνο την ελληνική αλλά και στην παγκόσμια γενικότερα καθώς δεν συμβαίνει συχνά μία χώρα με μικρές σχετικά δυνατότητες να αποφασίζει σχεδόν μονομερώς να αντιπαρατεθεί με ένα εκ των μελών της ισχυρότερης στρατιωτικής συμμαχίας της εποχής. Η επίσημη στρατιωτική ιστοριογραφία αγιογραφεί τον τότε πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά που είπε το περήφανο όχι στην Ιταλία και έβαλε τη μικρή Ελλάδα σε μία μεγάλη στρατιωτική περιπέτεια η οποία για κάποιους μήνες τουλάχιστον, έως την άφιξη της γερμανικής στρατιωτικής μηχανής, φαινόταν ότι θα είχε αίσιο τέλος.

Η άρνηση του έλληνα φασίστα δικτάτορα να συνεργαστεί με τον ιταλό ομοϊδεάτη του και ο επακόλουθος εξευτελισμός του τελευταίου στα βουνά της Αλβανίας προκάλεσαν την ανάμιξη του μεγάλου αδελφού ο οποίος, απασχολημένος όντας με την προετοιμασία της επιχείρησης κατά της τυπικά συμμάχου του Σοβιετικής Ενωσης, δεν είχε εντάξει την Ελλάδα στους σχεδιασμούς και δεν είχε κανένα σκοπό να στείλει στρατό στην Ελλάδα. Οταν όμως το έκανε, προκειμένου να καθαρίσει την τιμή του Αξονα, οι επιπτώσεις για τη χώρα και τους κατοίκους της ήταν συντριπτικές.

Πέραν των αριθμητικών απωλειών στο μέτωπο (νεκροί, ανάπηροι) και την κυρίως χώρα εξαιτίας του λιμού που προκάλεσε η δήμευση των εσοδειών από τον γερμανικό στρατό ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα χωρίς οργανωμένη επιμελητεία, καταλυτικές ήταν και οι εξελίξεις στο πολιτικό πεδίο. Η ολική κατάρρευση και γελοιοποίηση του υφιστάμενου καθεστώτος τόσο στις ελεγχόμενες από τους Ναζί περιοχές (όπου ο "ήρωας" του ελληνοϊταλικού πολέμου στρατηγός Τσολάκογλου χρίστηκε ο πρώτος κούισλιγκ πρωθυπουργός) όσο και στις προσαρτηθείσες από τη χώρα-μέλος του Αξονα Βουλγαρία επαρχίες (ανατολική Μακεδονία και δυτική Θράκη) γκρέμισε την θεμελιώδη πίστη των πολιτών στην οργανωμένη αστική κοινωνία δίνοντας πνοή στους ισχυρισμούς των κομμουνιστών περί δήθεν ύπαρξης μίας βιώσιμης εναλλακτικής κατάστασης.

Η συνέχεια είναι γνωστή: ενώ ο Β' παγκόσμιος πόλεμος τελείωσε για όλον τον κόσμο το 1945, στην Ελλάδα συνεχίστηκε ως το 1949 ως η βίαιη, αιματηρή εκδοχή του ευρύτερου ψυχρού πολέμου. Στην πορεία η μοναδική, τότε, ευκαιρία που παρείχε η αμερικανική βοήθεια του Σχεδίου Μαρσαλ για την ανασυγκρότηση της κατεστραμμένης από τον πόλεμο οικονομίας, αναλώθηκε σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς απαραίτητους για την πάταξη του εσωτερικού εχθρού. Εν κατακλείδι αυτό που εορτάζουμε τόσα χρόνια ως το μεγάλο όχι, εξετάζοντας τα ιστορικά δεδομένα με γνώμονα την αξία της ανθρώπινης ζωής, αναδεικνύεται τελικά ως ένα τεράστιο λάθος που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

ό,τι προαιρείσθε

Με τιμές αρχηγού κράτους έγινε δεκτή στη Θεσσαλονίκη η ιερή εικόνα της Παναγίας "Αξιον Εστί". Παρά την οικονομική στενότητα το ταξίδι πραγματοποιήθηκε με κανονιοφόρο του πολεμικού ναυτικού και χρησιμοποιήθηκε όπως αρμόζει στρατιωτικός κιλλίβαντας για τη λιτάνευση της ως τον ναό του Αγίου Δημητρίου όπου και θα παραμείνει έως τα τέλη του μηνός Οκτωβρίου εκτιθέμενη σε λαϊκό προσκύνημα.

Πλήθος πιστών και σύσσωμη η πολιτική και η θρησκευτική ηγεσία της φραπεδούπολης, συμπεριλαμβανομένου του "εναλλακτικού" δημάρχου, υπεδέχθησαν το σπάνιο κειμήλιο αποδίδοντας με ομιλίες και τεμενάδες την οφειλόμενη αναγνώριση. "Σε μία περίοδο βαθιάς δοκιμασίας οι έλληνες στρεφόμαστε προς την Παναγία" δήλωσε ο υπουργός του τίποτα κ. Θεόδωρος Καράογλου συμπληρώνοντας ότι "με τη βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε να βγούμε από την κρίση". Τις ευχαριστίες του προς την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Ορους, που "έδωσε τη χαρά να βρεθεί η εικόνα της Μεγαλόχαρης δίπλα στη δοκιμαζόμενη ελληνική πολιτεία", εξέφρασε επίσης το υπηρετικό προσωπικό του περιφερειάρχη της καρδιάς μας διά του κ. Αποστόλου Τζιτζικώστα.

Η εικόνα του "Αξιον Εστι" σπανίως εξέρχεται του Αγίου Ορους και μόνο σε περιπτώσεις ιδιαίτερες. Η συγκυρία που διανύουμε κρίθηκε σωστά ότι είναι μία από αυτές καθώς εκτιμάται ότι οι εισπράξεις από τα τάματα, τις δωρεές και τις χορηγίες των χριστιανών θα τονώσουν σημαντικά τα έσοδα της "Εκκλησίας της Ελλάδος Α.Ε." που έχουν και αυτά πληγεί σοβαρά από τη βαθιά οικονομική κρίση. Τη διαφημιστική προβολή των εκδηλώσεων ανέλαβε δημοσία δαπάνη το τρίτο κανάλι της κρατικής τηλεόρασης με εκτενέστατη ζωντανή μεταδοση, αναδεικνύοντας με τρόπο ασφαλώς τεκμηριωμένο (λ.χ. ευθείες αναφορές στα προφητικά κηρύγματα του γέροντα Φικτίσιου) την ειδική, διαχρονική και αδιατάρακτη σχέση της Θεομήτορος με τον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό.

(πηγή: in.gr)

αμάν βρε παιδί μου

Αυτό που δεν μπόρεσαν να πετύχουν οι αδηφάγες αγορές και οι αδίστακτοι πολιτικοί αντίπαλοι εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ, το ανίερο σχέδιο που δεν κατάφεραν να πραγματώσουν οι ποικίλοι εχθροί του έθνους (μασόνοι, εβραίοι, λέσχη Χάμπουργκερ και λοιπά εξωθεσμικά κέντρα), φαίνεται ότι απειργάζοντο οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας. Σύμφωνα με εμπεριστατωμένο δημοσίευμα του σημερινού Βλήματος, διά της έγκαιρης, συλλογικής αποστράτευσης πέρυσι τον Νοέμβριο της ηγεσίας τους "απετράπη η όξυνση ενός πολιτικού κλίματος αποσταθεροποίησης και απεφεύχθη πραξικόπημα". Με λίγα λόγια ο τότε πρωθυπουργός βρήκε μέσα από ένα πιεστικότατο πρόγραμμα (τρεχάματα Σοσιαλιστικής Διεθνούς, συγκεντρωσεις ΠΑΣΟΚ, παγκόσμιο συνέδριο Ηνωμένων Εθνών για την προστασία του θαλάσσιου πύθωνα, διαπραγματεύσεις με τρόϊκα, Στρος Καν, Σαρκοζί, Καβαλιέρε και άλλους πουτανιάρηδες) τον χρόνο και την πνευματική διαύγεια που πολλοί ορκισμένοι εχθροί αρνούνται ακόμη και σήμερα να τού αναγνωρίσουν, να αξιολογήσει ψύχραιμα την κρισιμότητα της κατάστασης και να λάβει καίριες αποφάσεις εξασφαλίζοντας έτσι την απαραίτητη πολιτική σταθερότητα η οποία δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη από τους καλομαθημένους νεοέλληνες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Βήμα τυπώνει παπαριές εκμεταλλευόμενο τη χαμηλή νοημοσύνη των μαζοχιστών που επιμένουν να χαλαλίζουν το ευρώ τους για να διαβάζουν ευφάνταστες εξυπνάδες μισθωμένων κοντυλοφόρων. Η ιδέα ότι θα μπορούσαν ποτέ οι εξωνημένοι γαλονάδες να αντλήσουν υπερηφάνεια από την υπηρεσία τους και να μιμηθούν το παράδειγμα παλαιότερων κινηματιών, είναι για όποιον διατηρεί μία ελάχιστη επαφή με τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, τουλάχιστον κωμική. Βέβαια δεν αποκλείεται ο Τζι-Πάπ να πίστεψε το απίθανο αυτό σενάριο. Πιθανότερο όμως είναι και αυτές οι κρίσεις να έγιναν με το καθιερωμένο αξιοκρατικό κριτήριο του κομματικού φρονήματος, μία πρακτική την οποία οι φύλακες της εθνικής ανεξαρτησίας (...) ποτέ δεν αμφισβητούν αρκεί να συνοδεύεται από την προμήθεια άχρηστων και σκανδαλωδώς υπερτιμημένων οπλικών συστημάτων με άνετο περιθώριο ανταμοιβής και για τους στρατιωτικούς που εγκρίνουν την σκοπιμότητα των συγκεκριμένων αγορών.

Πάμε σαν άλλοτε

Με καταιγιστικούς ρύθμους και παρά τα αιφνιδιαστικά περιστατικά υγείας και άλλα κακόβουλα εκ μέρους της αντιπολίτευσης προσκόμματα συνεχίζεται η παραγωγή κυβερνητικού έργου κυρίως σε θεσμικό επίπεδο. Ηδη, ικανοποιώντας πάγιο αίτημα των φορέων του κλάδου, "επανασυστάθηκε" το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας όπου αν και αρχικά τοποθετήθηκε άνθρωπος σχετικός με μία light έκδοση του αντικειμένου, δυστυχώς προέκυψε νομικό ζήτημα λόγω της συμμετοχής του σε offshore εταιρία, πράγμα που ανάγκασε τον πρωθυπουργό να τον αποπέμψει πάραυτα. Πηγές της Οικίας στην Κηφισιά απέφυγαν να σχολιάσουν το ποια ακριβώς στάση θα κρατήσει ο κ. Σαμαράς στην περίπτωση άλλων ασυμβιβάστων για τα οποία δεσμεύτηκε ο ίδιος προεκλογικά.

Στις Νέες Χώρες οι ιθαγενείς αλαλάζουν πανευτυχείς από τη νεκρανάσταση του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης. Μεριμνώντας προσωπικά για τη διόρθωση της σχετικής επιγραφής στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης ο νέος υπουργός, πρώην αρχισυνδικαλιστής εφοριακός Θεόδωρος Καράογλου τόνισε ότι «η καθαίρεση της παλιάς πινακίδας και η ανάρτηση της νέας στέλνει ισχυρά μηνύματα» εντός και εκτός Ελλάδος: πρώτον ότι «η Μακεδονία ήταν και είναι ελληνική» και δεύτερον ότι «ο πρωθυπουργός τηρεί τις υποσχέσεις του», διαπίστωση ιδιαίτερα χρήσιμη ύστερα από τις τρελές κωλοτούμπες στο θέμα του μνημονίου.

Από το γενικό λογιστήριο διευκρινίστηκε ότι η αλλαγή στις πινακίδες δεν προκαλεί δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού ένεκα του ότι χρησιμοποιήθηκαν γράμματα από παλαιότερες η φύλαξη των οποίων συνιστά ένα από τα κύρια αντικείμενα του υπουργείου. Στις μελλοντικές προτεραιότητες του κ. υπουργού περιλαμβάνεται η στενή συνεργασία με τις τοπικές Αρχές (Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης κλπ) προκειμένου για την επαναφορά του θρησκεύματος στις νέες αστυνομικές ταυτότητες καθώς είναι σαφές πως «οι έλληνες ήταν και παραμένουν χριστιανοί ορθόδοξοι».

Tony

«Ο ελληνικός λαός ψήφισε την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ. Δεν θα υπάρξουν νέες περιπέτειες, δεν θα κυριαρχεί πλέον ο φόβος και οι θυσίες θα πιάσουν τόπο» μάς πληροφόρησε με φανερή την ανακούφιση στο πρόσωπό του ο πρόεδρος της ΝΔ στην πρώτη μετά τις σημερινές εκλογές δήλωσή του. Ο κ. Σαμαράς κάλεσε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που πρεσβεύουν την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας να συμμετάσχουν σε μία κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, τονίζοντας ότι «δεν υπάρχουν περιθώρια για μικροκομματικά παιχνίδια» σαν αυτά στα οποία και ο ίδιος αναλώθηκε επί δύο χρόνια όντας εμπνευστής του γελοιωδέστερου αντιμνημονιακού παροξυσμού.

Είναι σαφές ότι το 1/3 του εκλογικού σώματος το έριξε στη Ν.Δ. όχι διότι επείσθη για τις αγαθές προθέσεις ή τις ικανότητες του αρχηγού της αλλά επειδή υπέκυψε στην προπαγάνδα για τον ομολογουμένως υπαρκτό κίνδυνο απώλειας του ευρωπαϊκού κεκτημένου της χώρας. Είναι επίσης σαφές ότι η Ν.Δ. δεν έχει κανένα σκοπό να αυτοακυρωθεί εφαρμόζοντας το μνημόνιο επί της ουσίας δηλαδή προχωρώντας σε αξιολόγηση του προσωπικού του δημοσίου και απόλυση των υπεραρίθμων. Το καλύτερο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι η γνωστή παρελκυστική τακτική που εφήρμοσε και το ΠΑΣΟΚ ήτοι δηλαδή αλλεπάλληλες υποσχέσεις προς τους ξένους, διαρκείς απειλές για διακοπή της αιμοδοσίας, νέες οριζόντιες περικοπές και ακόμη περισσότερους φόρους επί της ιδιωτικής οικονομίας προκειμένου για τη χρηματοδότηση του πελατειακού συστήματος.

Στα θετικά στοιχεία της σημερινής εξέλιξης συγκαταλέγονται η προσωρινή αποφυγή της χρεοκοπίας και της επιστροφής στη δραχμή. Ομως είναι μάλλον βέβαιον ότι μόλις ο Σύρριζα ξαναπιάσει τις λαφαζανιές (διαδηλώσεις, καταλήψεις, εμπρησμοί), η κυβέρνηση θα καταρρεύσει με αποτέλεσμα στις επόμενες εκλογές, περί μήνα Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, το εξπρές της παλαβής αριστεράς να εκμηδενίσει τη ισχνή διαφορά που το χωρίζει από το γαλάζιο ΠΑΣΟΚ. Ας κρατήσουμε λοιπόν τα θετικά (ελληνικό καλοκαίρι χωρίς bank-run και διακοπές ρεύματος) και ας χαλαρώσουμε διότι αρκετό κάζο μάς έριξαν όλοι αυτοί οι απίθανοι άνθρωποι που στην πραγματικότητα δεν επιθυμούν να διοικήσουν το μπάχαλο που οι ίδιοι έφτιαξαν με τη συμμετοχή ή την ανοχή του συνόλου του ελληνικού λαού.

no pasaran

Την Κυριακή ψηφίζουμε με γνώμονα την παραμονή μας στην κοινή αγορά και το ευρώ. Δεν το γουσταρίσαμε εξ'αρχής (οι τιμές όλων των αγαθών με ανελαστική ζήτηση πήδηξαν) και εκ των υστέρων συνειδητοποιούμε ότι χρησιμοποιήθηκε ως όχημα για τον πλουτισμό του πολιτικού προσωπικού, των πελατών και των πατρόνων του (εξ'ού και τα ομόλογα αξίας 200 δισ. που εκδόθηκαν μεταξύ 2001-2009). Ομως επιστροφή στη δραχμή θα σημάνει πολλαπλά προβλήματα με κυριότερα τον εκμηδενισμό της υπεραξίας της εργασίας και τη ραγδαία απαξίωση της ακίνητης περιουσίας. Η σχεδόν ολική εξάρτηση της εγχώριας οικονομίας από το εξωτερικό για α' ύλες και πάγια στοιχεία σε συνδυασμό με το μη ανταλλάξιμο του νέου νομίσματος θα έχει προφανείς επιπτώσεις στην επιχειρηματικότητα και την απασχόληση, ενώ η ουσιαστική παύση εξυπηρέτησης του εξωτερικού χρέους θα προκαλέσει την έξωσή μας από την Κοινότητα και τη στέρηση πολύτιμων ευρωπαϊκών ελευθεριών (μετακίνηση, εγκατάσταση, αδασμολόγητο εμπόριο) που σήμερα όλως αφελώς θεωρούμε δεδομένες.

Δεν έχουμε πόλεμο με κανέναν, ούτε με τον καπιταλισμό, ούτε με την καθημερινή έκφρασή του, τον καταναλωτισμό ο οποίος με τη βοήθεια των "ανάλγητων" τραπεζών (κάρτες, καταναλωτικά κλπ) έγινε ο καλύτερος μας φίλος. Δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα και σε κανέναν, οι απανταχού της υφηλίου καλλιεργημένοι άνθρωποι γνωρίζουν για τη μοναδική καταγωγή μας. Το να επιδιώκουμε να γίνουμε το κακό παιδί της Ευρώπης εκβιάζοντας κάθε τρεις και δύο ότι θα ρίξουμε κανόνι, δεν μάς τιμάει ούτε μάς διευκολύνει σε τίποτα, αντιθέτως, ενισχύει τα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν ανήκει στην Ευρώπη.

Οπωσδήποτε έχουμε πολλά ζητήματα να αντιμετωπίσουμε. Το τεράστιο και αδηφάγο κράτος που μπάζει και χάνει από παντού είναι μόνο το σύμπτωμα της παντελούς απουσίας συλλογικότητας η οποία επέτρεψε στους χειρότερους να επικρατήσουν σε κάθε έκφανση του δημόσιου βίου. Ο πελατειακός αμοραλισμός, ο ανηλεής πόλεμος κατά της αξιοκρατίας, της ιεραρχίας, της τιμιότητας, της ευγένειας, της παιδείας και της κοινής λογικής, υπέσκαψαν τα θεμέλια της ευνομούμενης κοινωνίας. Είναι πλέον ανάγκη, προκειμένου για την αναμόρφωση της νεοελληνικής νοοτροπίας και τη βιώσιμη αυτονόμηση του εγχώριου παραγωγικού μοντέλου, έννοιες όπως νόμος (μη υποχρεωτική σύσταση), δημόσιο (αμοιβή χωρίς εργασία), ανάπτυξη (επιδοτούμενες υπερτιμολογήσεις) και κοινωνική πολιτική (σύνταξη στα 50), να οριοθετηθούν εκ νέου. 

Ωστόσο για να πετύχουμε το μακροπρόθεσμο, θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσουμε το άμεσο. Η τυφλή σύγκρουση με τους εταίρους μας στο όνομα μίας αντίστασης που υπάρχει μόνο στο μυαλό όσων δεν έχουν δουλέψει ούτε μία μέρα στη ζωή τους, δεν θα μάς παράσχει τον απαραίτητο χρόνο για να προσεγγίσουμε την πραγματικότητα με ψυχραιμία, να αναλύσουμε συστηματικά τα δεδομένα της, να θέσουμε τους όρους της άσκησης και τελικά να την λύσουμε. Η περιβόητη δανειακή σύμβαση μάς προσφέρει τον χρόνο που χρειαζόμαστε καθώς καλύπτει χρέος και άμεσες ταμειακές ανάγκες. Στις 17 του μηνός καταγγέλλουμε με την ψήφο μας όλους αυτούς που λένε, στα σοβαρά ή λιγότερο πιστευτά, ότι σκοπεύουν να καταγγείλουν τη δανειακή σύμβαση χωρίς όμως να προτείνουν άλλη, ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη λύση η οποία να διασφαλίζει χωρίς την παραμικρή αμφιβολία το ευρωπαϊκό κεκτημένο του ελληνικού λαού.

(τα) λεφτά (των άλλων) υπάρχουν

Με τις προσήκουσες τυμπανοκρουσίες κατατέθηκε χθες το κυβερνητικό πρόγραμμα του Σύρριζα για έγκριση από τον ελληνικό λαό σε αντιδιαστολή προς τα υπόλοιπα κόμματα που αναφέρονται απευθείας στα ξένα αφεντικά τους. Στα όσα ήδη γνωρίζαμε σχετικά με τις προθέσεις της μεγάλης προοδευτικής παράταξης (κατάργηση μνημονίου-καταγγελία δανειακής σύμβασης, αθρόες προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, ανάπτυξη με τα χρήματα των διαρθρωτικών ταμείων, δέσμευση/εγγύηση καταθέσεων) προστέθηκαν νέα σημαντικά στοιχεία, όπως η άμεση φορολόγηση των κεφαλαίων που μεταφέρονται στο εξωτερικό και η χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων σε όλους τους λαθρομετανάστες, που διασφαλίζουν την έξοδο της χώρας όχι μόνο από την ευρωζώνη αλλά και από την κοινή αγορά.

Σε ό,τι αφορά το τραπεζιτικό κεφάλαιο, τον σημαντικότερο ίσως πυλώνα του αστικού καθεστώτος, που με τις άθλιες πρακτικές του (κάρτες, καταναλωτικά, διακοποδάνεια κλπ) εξανδραπόδισε το πόπολο, ο επικεφαλής του Σύρριζα ήταν σαφής: εθνικοποίηση όσων τραπεζών "ανακεφαλαιοποιήθηκαν" με πόρους του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (δηλαδή με λεφτά του κακού μνημονίου) και κατόπιν οριστική χρεοκοπία διά της μερικής ή και ολικής διαγραφής των οφειλών των λεγομένων "υπερχρεωμένων νοικοκυριών".

Στον αντίποδα της ευφορίας που προκαλεί η γενικευμένη, έναντι παντός πιστωτού σεισάχθεια, αίσθηση και βαθύ προβληματισμό προκάλεσε ακόμη και στο εσωτερικό του κόμματος η εξαγγελία περί διάλυσης των ΜΑΤ και αφοπλισμού των αστυνομικών δυνάμεων. Με δεδομένη τη διακοπή της τροϊκανής αιμοδοσίας είναι βέβαιον ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα αναγκαστεί να τυπώσει άχρηστες δραχμούλες προκειμένου να χρηματοδοτήσει τη μισθοδοσία των πελατών της, οπότε αναπόφευκτα θα προκύψει η ανάγκη για καταστολή των αντιδράσεων που θα γεννηθούν με το που τα λαμπρά μυαλά που έχουν μαζευτεί στο δημόσιο, συνειδητοποιήσουν ότι πραγματικά λεφτά δεν υπάρχουν παρά μόνο στο πορτοφόλι της Madamme Merkel και στη φαντασία του κ. Τσίπρα.

Στην κριτική είτε την εσωκομματική ή αυτή που εκπορεύεται από γνωστά αντιδραστικά κέντρα που μισθώνονται για να λοιδωρούν συστηματικά το λαϊκό κίνημα (χαρακτηρίζοντας το Πόνημα ως "το μεγαλύτερο σημείωμα αυτοκτονίας που γράφτηκε ποτέ στην Ιστορία") τα στελέχη του Σύρριζα συστήνουν υπομονή: όσο το κόμμα ενηλικιώνεται δηλαδή ανεβάζει τα ποσοστά του, τόσο οι προτάσεις του θα γίνονται ολοένα και πιο συγκεκριμένες, ωστόσο όχι απαραίτητα και κοστολογημένες καθώς τυχόν κενά θα καλυφθούν αυτόματα από τη δέουσα -για ένα κόμμα που σέβεται τις αριστερές εμμονές του- "αναδιανομή του πλούτου".

ό,τι πάρεις 5 ευρώ

Με εντατικούς ρυθμούς συνεχίζεται η ανασύνταξη της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης. Μετά την προσχώρηση πρoεκλογικά των κ.κ. Βορίδη και Γεωργιάδη, άξια στελέχη με αποδεδειγμένη προσφορά επιστρέφουν στη Νέα Δημοκρατία με σκοπό τη δημιουργία αρραγούς μετώπου αντίστασης στην κομμουνιστική λαίλαπα που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της.

Οπως σάς είχε ήδη από τριμήνου προϊδέασει η "Π", το αίτημα επανένταξης της θυγατέρας Μητσοτάκη τελικώς ενεκρίθη από τον νυν αρχηγό ο οποίος για ακόμη μία φορά αναγκάστηκε να καταπιεί τη γλώσσα του. Μαζί της η κυρία Μπακογιάννη φέρνει και κάποια από τα ζαβά της Κρητικής Συμμαχίας τα οποία τοποθετούνται σε πραγματικά εκλόγιμες θέσεις και όχι σε εκείνες τις γιαλαντζί που έλαβε η ΝΔ λόγω μπόνους.

Ολα αυτά συμβαίνουν προς μεγάλη δυσαρέσκεια των πιστών στρατιωτών του κόμματος οι οποίοι, προκειμένου να μικρύνουν την ιστορικότητα της στιγμής, φρόντισαν να συμπέσει η παλινόρθωση με την προμήθεια ακόμη δύο ρεταλιών με σημαντική παρουσία στο κοινοβούλιο, σε τιμή ευκαιρίας από το μαγαζάκι του Εθνικού Κονφερασιέ ο οποίος ξεσπάθωσε κατά πάντων ελπίζοντας ότι με απίστευτες ασχημονιές θα κατορθώσει να επανακτήσει το διαμέρισμα εκείνο της πολυκατοικίας που δικαιωματικά ανήκει σε πιο αυθεντικούς εκφραστές της νεοελληνικής μεγαλομανίας.

Venceremos

Τόσα χρόνια που το μπλε και πράσινο ΠΑΣΟΚ, ο επάρατος δικομματισμός, έπαιρνε 80 και πλέον τοις εκατό στις εκλογές, η Αριστερά εμέμφετο τους εκλογείς για την ανωριμότητά τους και τους καλούσε την επόμενη φορά να "διορθώσουν" την ψήφο τους. Τώρα που οι πρώην πελάτες του δικομματισμού, η ανέμελη νεολαία, οι πάσης φύσεως αναξιοπαθούντες και οι κομπλεξικοί κάθε τύπου τής έδωσαν αθροιστικά ποσοστά της τάξεως του 35% και πάλι οι πεφωτισμένοι ινστρούκτορες δεν είναι ευχαριστημένοι. Οσοι ανήκουν στο υπόλοιπο 65% και τολμούν να καταγγείλουν τη νέα λαϊκιστική λαίλαπα, εγκαλούνται ότι επιχειρούν τη διατήρηση του παλιού ξοφλημένου καθεστώτος.

Οτι το σύστημα ΠΑΣΟΚ έριξε τη χώρα στα βράχια είναι κάτι που έχουμε δείξει πολλάκις. Ομως τώρα πια με ορατή την ασταμάτητη νικηφόρα επέλαση του ΚΚΕ εσωτερικού και την αναπόφευκτη ανάδειξη του σε κυβέρνηση του τόπου, είμαστε υποχρεωμένοι να στηλιτεύσουμε το λαϊκιστικό παραλήρημα του κ. Τσίπρα ενάντια στην απαίτησή του να σιωπήσουμε με δέος και να του δώσουμε το ελεύθερο να γκρεμίσει ό,τι άφησαν όρθιο οι προηγούμενοι. Λέει λοιπόν ότι θα κρατήσει τη χώρα στην ΕΟΚ και το ευρώ αλλά χωρίς την τήρηση στοιχειωδών υποχρεώσεων. Οτι δηλαδή θα "τσαμπουκαλέψει" (...) τους ευρωπαίους για να δώσει πίσω στους δ/υ (για τους ι/υ κουβέντα, όπως και ο κακός δικομματισμός) ό,τι στερήθηκαν στα πλαίσια των οριζόντιων περικοπών. Οτι θα μάς επιστρέψει (καλοδεχούμενα) το χαράτσι Βενιζέλου. Οτι θα προσλάβει ακόμη 150 χιλιάδες κόσμο στο δημόσιο για να τονώσει την απασχόληση. 

Με δεδομένα την καταγγελία της δανειακής σύμβασης, τα κενά θησαυροφυλάκια των τραπεζών και την καθίζηση των φορολογικών εσόδων (απότοκη του μαρασμού της ιδιωτικής πρωτοβουλίας που θα ενταθεί από την πιθανή έξοδο μας από την Κοινή Αγορά), είναι κάτι παραπάνω από βέβαιον ότι τα χρηματοδοτικά κενά θα καλυφθούν με την εκτύπωση εθνικού νομίσματος το οποίο δεν θα αξίζει ούτε καν το χαρτί του. Η Ελλάδα, άνθρωποι και ακίνητη περιουσία, θα φτηνύνει απελπιστικά προς τέρψιν του κάθε λογής πορνοτουρίστα - η Kούβα μπροστά της θα φαντάζει νηπιαγωγείο. Οι νέοι θιασώτες της περίφημης παπανδρεϊκής "εθνικής ανεξαρτησίας", οι υποτιθέμενοι υπερασπιστές της υπεραξίας της εργασίας, θα έχουν καταφέρει αυτό για το οποίο κατηγορούν με λύσσα τους "εξωνημένους" πολιτικούς αντιπάλους τους: να ξεπουλήσουν τη χώρα αφού προηγουμένως την μετατρέψουν σε κουμμουνιστικό τρελοκομείο όπου ο μονοκομματισμός θα έχει επιτέλους αντικαταστήσει τον απαίσιο, στιμμένο, ξευτελισμένο δικομματισμό.

Πάρε το μηδέν

Δεν πάνε και πάρα πολλά χρόνια από τότε που στην Ελλάδα επικρατούσε μία εντελώς διαφορετική κατάσταση: η διαβίωση ήταν οπωσδήποτε πιο λιτή, τα καλά αυτοκίνητα στους δρόμους λιγοστά, ενώ ένα ταξίδι στο εξωτερικό, σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης και όχι στον σοσιαλιστικό παράδεισο της φίλης Γιουγκοσλαβίας, ήταν όνειρο άπιαστο για τους περισσότερους έλληνες μεταξύ άλλων και λόγω του αδύναμου νομίσματος. Ακόμη και ένα διεθνές τηλεφώνημα ήταν μεγάλη υπόθεση: πρώτον να πάρεις τη γραμμή από τον ΟΤΕ και δεύτερον να την βγάλεις.

Εκτοτε άλλαξαν πολλά: μπήκαμε στην ΕΟΚ, ήρθαν δωρεάν χρήματα τα οποία ο μεσάζων (το μπλε και πράσινο ΠΑΣΟΚ) διέχυσε άμεσα και έμμεσα σε ολόκληρη την κοινωνία, εθιστήκαμε στην καλή ζωή, στα πολλά κυβικά, στα τσίγαρα τα αμερικάνικα και τα κόκτεηλ τα εξωτικά, στα γκάτζετς παντός τύπου από iphone ως και συσκευές οζονοθεραπείας, στα σ/κ στις Κυκλάδες, στα σπα και τα ρηλάξ στα διάφορα grand resorts με διακοποδάνεια, δανεικά και αγύριστα.

Ο καπιταλισμός είναι πολύ γλυκός, ιδίως όταν έχεις να ξοδέψεις, όμως δεν είναι δεδομένος, ειδικά ο νεοελληνικός που βασίστηκε σε ξένα λεφτά. Τώρα που οι κάνουλες στερέψανε, οι κακομαθημένοι πελάτες τα πήραν στο κρανίο και αποφάσισαν να παραστήσουν στα γεράματα τους οργισμένους επαναστάτες που θα δώσουν ένα γερό μάθημα στους κεφαλαιοκράτες και τα ενεργούμενα τους, χωρίς να σκέφτονται ότι δεν τους φταίει το πολυθρύλητο Σύστημα (δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άλλο, παρά μόνο στη φαντασία του κ. Τσίπρα) αλλά το χοντρό τους το κεφάλι.

Εκλογές λοιπόν ξανά στις 17 Ιουνίου. Ο κυρίαρχος λαός είναι έτοιμος να παραδώσει τα κλειδιά στον "επανιδρυμένο" Σύρριζα και τις λοιπές παλαβές δυνάμεις, δίνοντας μία κλωτσιά στις πολύτιμες ευρωπαϊκές ελευθερίες και διατηρώντας τη μικρονοϊκή ψευδαίσθηση ότι χωρίς συστηματική δουλειά, λιγότερη φοροκλοπή, περισσότερη μόρφωση και μία κάποια στοιχειώδη συλλογικότητα, υπάρχει περίπτωση να ξεπεραστεί το αδιέξοδο στο οποίο μάς έφερε η καταστροφική πελατειακή δημοκρατία του συστήματος ΠΑΣΟΚ. 

Στάχτη

Για να είμαστε ειλικρινείς το μνημόνιο δεν είχε εξαρχής καμία ελπίδα. Πέραν από τους ευκαιριακούς (Καμμένοι Εγκέφαλοι) και τους από δόγματος πολέμιους του (Σύρριζα, ΚΚΕ) στο μνημόνιο δεν πίστεψαν ούτε καν αυτοί που το έφεραν στη Βουλή. Το μεν ΠΑΣΟΚ κλαιγόταν δύο χρόνια που έπρεπε να το εφαρμόσει, η δε ΝΔ υπό την κοντόφθαλμη ηγεσία του αποτυχημένου πολιτευτή της Πολιτικής Ανοιξης, επιχείρησε να εκμεταλλευτεί μικροκομματικά την κατάσταση. Κυριότερα, στο μπλε και πράσινο ΠΑΣΟΚ σαμποτάρουν το μνημόνιο διότι ενδεχόμενη εφαρμογή του θα σημάνει την αυτοαναίρεσή τους καθώς επιτάσσει τον περιορισμό του τεράστιου κράτους που οι ίδιοι έφτιαξαν 30 χρόνια τώρα με δανεικά λεφτά. Θα σημάνει την αυτοακύρωσή τους διότι πολύ απλά ο περιορισμός του πελατειακού κράτους αχρηστεύει το βασικό εμπόρευμα που πουλάνε ήτοι την προσδοκία λεηλασίας του κρατικού ταμείου είτε διά της πρόσληψης στο δημόσιο ή διά της πραγματοποίησης διαφόρων υπερτιμολογημένων μπίζνες, μικρών και μεγάλων.

Με αυτά τα δεδομένα το μόνο διαπραγματευτικό επιχείρημα των ελληνικών κομμάτων προς τους ξένους από τότε που ξέσπασε η κρίση, ήταν ο ωμός εκβιασμός: Greece is too big to fail, οπότε ξηλωθείτε για να μην βαρέσουμε κανόνι και την πληρώσουν τα ασφαλιστικά ταμεία και οι τράπεζες σας. Οταν τα υπεύθυνα "αστικά" κόμματα ακολουθούν τέτοια διφορούμενη στάση, τι μπορεί να περιμένει κανείς από το κακομαθημένο παιδί (Σύρριζα)? Τίποτα απολύτως. Αυτός θα κάνει αυτό που ξέρει δηλαδή μπάχαλο και άσκοπη επαναστατική γυμναστική δαπάναις του ελληνικού λαού.

Βλέποντας αυτά οι ξένοι δανειστές και εταίροι μας σε ΕΟΚ και ευρώ, φρόντισαν να πάρουν τα μέτρα τους. Το ελληνικό χρέος βρίσκεται πλέον κατά ένα μεγάλο ποσοστό στα χέρια της ΕΚΤ και των κρατών-μελών της ευρωζώνης. Η απειλή της άτακτης χρεοκοπίας είναι πια άνευ πρακτικής σημασίας. Οπότε τυχόν νέος τσαμπουκάς από μέρους του φερέλπιδος νέου θα πέσει στο κενό: οι ευρωπαίοι θα μάς αφήσουν να βολοδέρνουμε μέχρις ότου ο κ. Τσίπρας και οι συνιστώσες του καταλήξουν στο τι θέλουν να κάνουν δηλαδή να μάς γυρίσουν στη δραχμή και να ησυχάσουμε. Το δε ευρώ θα παραμείνει μία μακρινή ανάμνηση, όπως τα πακέτα Ντελόρ και το σχέδιο Μάρσαλ, της μεγάλης ευκαιρίας που μάς δόθηκε μέσω των φθηνών επιτοκίων να δανειστούμε λελογισμένα για να στήσουμε ένα σύγχρονο κράτος.

Αντρέα ζεις

Αν και σχετικά νέος στην ηλικία, γενημμένος μόλις το 1974 οπότε και ξεκίνησε η λεγόμενη Μεταπολίτευση, ο Αλέξης Τσίπρας, ο μέλλων πρωθυπουργός της χώρας, αντιπροσωπεύει ό,τι το πιο οπισθοδρομικό υπάρχει σήμερα στην ελληνική πολιτική ζωή: τα ψέματα, τον λαϊκισμό και ένα απίστευτο ελληναράδικο θράσος. Επιθυμεί δήθεν τη "διατήρηση της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας" αλλά χωρίς τις υποχρέωσεις του μνημονίου το οποίο συνιστά την εκπεφρασμένη βούληση και δέσμευση των δανειστών να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν το ελληνικό πελατειακό κράτος ζητώντας ως αντάλλαγμα κάποιες αόριστες μεταρρυθμίσεις τις οποίες το οθωμανικών αντιλήψεων εγχώριο πολιτικό προσωπικό σαμποτάρει συστηματικά.

Ομιλούν οι επιτελείς και οι μέντορες του για δήμευση καταθέσεων και αντιπαραβάλλουν τον αναγκαστικό χαρακτήρα τους με τις οριζόντιες περικοπές που έκανε μία επιχείρηση, η "Ελληνική Δημοκρατία Α.Ε.", στη μισθοδοσία των υπεράριθμων υπαλλήλων της προκειμένου να μην απολύσει κανένα, πράττοντας δηλαδή ό,τι ακριβώς ζητούν από τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα τα εκεί συνδικάτα στα οποία ο κατά τ'άλλα παντελώς "άμοιρος κυβερνητικών ευθυνών" Σύρριζα συμμετέχει κανονικά.

Απαιτεί κατάργηση στα ελληνικά, για εσωτερική κατανάλωση και στο εξωτερικό "επαναδιαπραγμάτευση" μίας δανειακής σύμβασης βάσει της οποίας η Ιταλία και η Ισπανία δανείζονται σήμερα από τις αγορές προς 5 και 6% για να τα δίνουν σ'εμάς με 2%. Συμπεριφέρεται ως κλασικός ελληναράς που θεωρεί ότι είμαστε το άλας της γης και πως οφείλουν όλοι οι άλλοι να μάς υπηρετούν και να μάς σπονσοράρουν ωσάν να μην υπάρχει εκλογικό σώμα στις χρηματοδότριες χώρες στο οποίο θα πρέπει οι εκεί κυβερνήσεις να εξηγήσουν πως είναι υποχρεωμένες να δώσουν και άλλο τράτο στην Ελλάδα ώστε να συνεχίσει να δίνει πρόωρες συντάξεις στα 54, να απασχολεί 700 χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους και για να προσλάβει ακόμη 150 χιλιάδες όπως ζητάει ο Σύρριζα προκειμένου να αναχαιτιστεί η ανεργία (...)

Πίσω από το ελκυστικό για τους απογοητευμένους πελάτες του πράσινου και γαλάζιου ΠΑΣΟΚ, τις γκόμενες και τους φραπεδονεολαίους προσωπείο του Αλέξη Τσίπρα, βρίσκεται η πιο σκληρή κομμουνιστική φατρία η οποία έχει δείξει ότι, σε αντίθεση προς το ΚΚΕ που περιφρουρεί τις πορείες του ως κόρην οφθαμού, δεν διστάζει να τα κάνει μπάχαλο στο όνομα μίας ηλίθιας αντίστασης, ενός κομπλεξικού επαναστατικού απωθημένου που φαντασιώνεται έναν ακήρυκτο ταξικό πόλεμο ο οποίος δικαιολογεί ακόμη και ανθρώπινα θύματα, που θέλει να αποδείξει ότι ο καπιταλισμός είναι σύστημα αποτυχημένο σε αντιδιαστολή με την ομολογουμένως τεράστια επιτυχία της Κούβας και της Β. Κορέας. Οι μύχιες αυτές προθέσεις περιτυλίγονται με την φρικτά λαϊκιστική και εν τέλει υποτιμητική για την κοινή νοημοσύνη αμετροέπεια του κ. Τσίπρα ο οποίος επάξια λαμβάνει τον τίτλο του νέου Αντρέα στο βαθμό βεβαίως που θα επιλέξει κανείς να αγνοήσει πρώτον ότι οι ευρωπαίοι δεν είναι διατεθειμένοι να χρηματοδοτήσουν ακόμη ένα νεοελληνικό σοσιαλιστικό πείραμα και δεύτερον ότι η αναίδεια για τον αστικής καταγωγής και μόρφωσης Παπαντρέου ήταν το μέσον εκβιασμού των ξένων για περισσότερα χρήματα, ενώ για τον μικρό Αλέξη είναι το μόνο πράγμα που έχει μάθει και ξέρει να κάνει.

take no prisoners

Σε τεκτονική μετατόπιση που συνταράσσει τα θεμέλια του κοινωνικού καθεστώτος εξελίσσεται το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής που ανέδειξε τον Σύρριζα σε δεύτερο κόμμα, σε απόσταση αναπνοής από την Πολιτική Ανοιξη. Αποσβολωμένοι οι μέχρι τα χθες ανέμελοι νεοέλληνες προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τις προθέσεις των επιτελών του κ. Τσίπρα αναφορικά με την οικονομική διαχείριση και την παραμονή ή μη της χώρας στο ευρώ και την ΕΟΚ. "Δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος" και "χρησιμοποίηση των ιδιωτικών καταθέσεων για την ανάπτυξη" εξήγγειλε ο οικονομικός εγκέφαλος του Σύρριζα κ. Στρατούλης ενώ παράλληλα προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που προκάλεσε η πρόταση του γηραιού αγωνιστή της παράταξης Μανόλη Γλέζου για δέσμευση των καταθέσεων άνω των 20 χιλιάδων ευρώ.

Στο μεταξύ και με το βλέμμα στραμμένο στις επόμενες εκλογές, στις οποίες είναι βέβαιον ότι με αυτούς τους ρυθμούς ο Σύρριζα θα αναδειχθεί σε πρώτη δύναμη, ο έλλην εντολοδόχος πρωθυπουργός ξεκινά σειρά επαφών με εγχώριους και ξένους ηγέτες με πρώτον τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Γαλλίας σοσιαλιστή Φρανσουά Ολάντ ο οποίος επισκεπτεται την Ελλάδα το ερχόμενο Σάββατο για μία και μοναδική, σύντομη εμφάνιση στα γραφεία του Σύρριζα στην Κουμουνδούρου. Ωστόσο ελέγχονται ως ανακριβείς οι πληροφορίες που φέρουν τον κ. Τσίπρα να έχει ζητήσει από τον κ. Ολάντ την προσκόμιση θεωρημένης για το γνήσιο επιστολής του Νικολά Σαρκοζί με την οποία ο απερχόμενος πρόεδρος της Γαλλίας θα ζητάει συγγνώμη για τα όσα απρεπή εκστόμισε προ ολίγου καιρού κατά του επικεφαλής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Ο δε παλαιός κόσμος αν και φαινομενικά αμήχανος, προετοιμάζει την αντεπίθεσή του. Το πλάνο της καλής κοινωνίας για την απαλλαγή μας από την παλαβή Αριστερά και την ανακατάληψη των χειμερινών ανακτόρων περιλαμβάνει νέες εκλογές (Σύρριζα 1ο κόμμα - Τσίπρας πρωθυπουργός), αναστολή της χρηματοδότησης από ΕΕ/ΔΝΤ, bank-run/μίνι χρεοκοπία/στάση πληρωμών με στόχο τον συνετισμό των αγανακτισμένων πελατών - κακομαθημένων δημοσίων υπαλλήλων που εγκατέλειψαν μαζικά την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στις 6 του Μάη γοητευμένοι από τις σειρήνες του άλλου, ιδεατού κόσμου που υπόσχεται ο Σύρριζα με ολική επαναφορά των κομμένων επιδομάτων αρνιού, έγκαιρης προσέλευσης, πλύσης χεριών και καφέ φίλτρου ντεκαφεϊνέ. Το μπάχαλο που με βεβαιότητα θα προκύψει στο μεσοδιάστημα δεν απασχολεί τους εμπνευστές του μεγαλόπνοου σχεδίου καθώς θεωρείται ως μία ελάχιστη τιμωρία για τους άτακτους εκλογείς που είτε επέλεξαν να απέχουν ή έκαναν του κεφαλιού τους δίνοντας την ευκαιρία σε κάθε λογής περιθωριακά στοιχεία να αμφισβητούν σήμερα την κατεστημένη τάξη πραγμάτων.

το γάμησες και ψόφησε

Εργάστηκε εντατικά να πέσει η προηγούμενη κυβέρνηση που μάς έβαλε στο κακό μνημόνιο. Αφού την έριξε, υπέγραψε το νέο μνημόνιο. Μάς έφαγε τα αυτιά να γίνουν εξάπαντος εκλογές αγνοώντας το αρνητικό κλίμα, απεμπολώντας έτσι τη μοναδική ευκαιρία που τού παρείχε η κοινοβουλευτική δικτατορία των 200 συνολικά εδρών να ρυθμίζει την κατάσταση και ταυτόχρονα να παρασταίνει την αντιπολίτευση. Παρά το ότι έρχεται μετά βίας πρώτο κόμμα και με ήδη εκπεφρασμένη τη βούληση σύσσωμης της παλαβής Αριστεράς να μην θέλει καμιά δουλειά μαζί του, εξακολουθεί να κάνει υπερφίαλες δηλώσεις ("δεν θα αφήσω την Ελλάδα ακυβέρνητη") για να καταθέσει την επομένη, μέσα σε λίγες ώρες, την εντολή άπρακτος και ταπεινωμένος από τις ιδιαίτερα ατιμωτικές δηλώσεις πρώην βουλευτή του το θράσος του οποίου ο ίδιος εξέθρεψε με την κοντόφθαλμη αντιμνημονιακή πολιτική του.

Ο Γιώργος Παπανδρέου κατέστρεψε την οικογενειακή επιχείρηση και στα χέρια του Αντώνη Σαμαρά η Νέα Δημοκρατία θα πνεύσει τα λοίσθια. Τα κόμματα αυτά δεν είναι πλέον σε θέση να προσδιορίσουν τις εξελίξεις. Δεν μπορούν να πείσουν ούτε καν τους πελάτες τους οι οποίοι τους εγκαταλείπουν μαζικά. Η αμηχανία τους, η ακυβερνησία και το μπάχαλο που αυτή συνεπάγεται θα ρίξει κι'άλλο νερό στον μύλο του Σύρριζα αναδεικνύοντας τον στις επόμενες εκλογές σε πρώτη δύναμη. Ακόμη και αν εξαφανιστούν από προσώπου γης οι σημερινοί αρχηγοί τους, η βλάβη που έχουν υποστεί είναι μάλλον ανεπανόρθωτη. Λαμβανομένης λοιπόν υπόψιν της απαξίας των "αστικών" κομμάτων σε συνδυασμό με την καφρίλα που δέρνει τον μέσο νεοέλληνα, η "μονομερής διαγραφή του χρέους" που επιδιώκει ο κ. Τσίπρας ή πιο ρεαλιστικά, η χρεοκοπία, η επιστροφή στη δραχμή και η έξοδος της Ελλάδας από την ΕΟΚ, θα αποτελέσει κατά την εκτίμηση της "Π" μία αναπόφευκτη ιστορική εξέλιξη για την οποία δεν θα ευθύνεται αυτός που τελικά θα την κάνει πραγματικότητα αλλά όλοι εκείνοι που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για να φτάσουμε ως εκεί.

system down

Επί 30 χρόνια το ΠΑΣΟΚ, πράσινο και μπλε, διαλύει την Ελλάδα, ξοδεύει χρήματα που δεν υπάρχουν προς όφελος δικό του και των πελατών του, των δημοσίων υπαλλήλων και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, μικρών και μεγάλων. Συντελέστηκε δηλαδή ένα ασύλληπτο έγκλημα με τη συμμετοχή των μισών ελλήνων και την ανοχή των άλλων μισών. Διότι το σύστημα ΠΑΣΟΚ δεν κυβέρνησε με πραξικόπημα. Επαιρνε αθροιστικά 80+ τοις εκατό.

Τώρα που φτάσαμε στο τέρμα και οι ξένοι για δικούς τους λόγους αποφάσισαν να μάς βοηθήσουν μία τελευταία φορά, τι κάνει ο έλληνας? Ψηφίζει τα κόμματα που τον ευεργέτησαν? Οχι... τα καταψηφίζει διότι του έκοψαν το επίδομα αρνιού ή επειδή δεν τού έδωσαν ακόμη μία επιδότηση ώστε να διατηρήσει εν ζωή την άχρηστη, αντιπαραγωγική επιχείρηση του. Ψηφίζει - στελεχώνει άλλα νέα κόμματα που θα μπορούσαν να αναλάβουν τις τύχες της χώρας? Οχι... χαμηλό το ποσοστό π.χ. της "Δημιουργίας Ξανά", το δε επίπεδο των υποψηφίων της (θεολόγοι, κοσμετολόγοι, "επιτυχημένοι" επιχειρηματίες μόλις 23 ετών...) ακόμη χαμηλότερο.

Κρυμμένος μέσα στο παραβάν, ο φοβικός, κακομαθημένος, αστοιχείωτος κάφρος εκδικείται τους ευεργέτες του και όλους τους άλλους: Ψηφίζει Τσίπρα που λέει όχι στο μνημόνιο αλλά ναι στην ευρωπαϊκή προοπτική (...) Ψηφίζει Καμμένο που καταγγέλλει το μνημόνιο αλλά ζητάει τα λεφτά του ΕΣΠΑ. Ψηφίζει Χρυσή Αυγή διότι του φταίνε οι ξένοι που κάνουν τις δουλειές που δεν θέλει να κάνει ο ίδιος αφού χόρτασε 30 χρόνια τώρα τσάμπα κοινοτικά λεφτά και απέκτησε πτυχίο ΑΕΙ. Ψηφίζει δηλαδή σαν κλασικός ελληναράς που θεωρεί ότι οι ξένοι οφείλουν και πάλι να τον σώσουν χωρίς αυτός να θέλει, να δώσουν και άλλα χρήματα χωρίς όμως να κάνουν ερωτήσεις διότι έτσι θα παραβιάσουν την εθνική κυριαρχία του.

Το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών ανήκει σε όλους μας. Σε αυτούς που το έριξαν στην παλαβή αριστερά, σε όλους εκείνους που απείχαν και βεβαίως σ'αυτούς που το έριξαν αλλού χωρίς όμως να έχουν και οι ίδιοι συνειδητά πειστεί για τη σκοπιμότητα της συγκεκριμένου ψήφου. Επιτέλους: η δημοκρατία απαιτεί ενεργό συμμετοχή. Αλλιώς θα μάς κάνουν κουμάντο αυτοί που επιδιώκουν την αποτυχία του καπιταλισμού, του συστήματος στο οποίο όλοι έχουμε καλομάθει αλλά ντρεπόμαστε να το παραδεχτούμε.